اقتصاددسته بندی نشده

معرفی سه ویژگی دانش به عنوان کالای اقتصادی

دانش یک کالای عجیب با خصوصیات قابل ملاحظه و چشمگیر است که از سایر کالا های سنتی ملموس فرق دارد. این خصوصیات مبهم می باشند زیر از یک سو فعالیت های مربوط به تولید دانش به طور کلی دارای نرخ بازده اجتماعی بالایی می باشند و از این روی یک مکانیسم قوی در رشد اقتصادی وجود دارد و این می تواند منجر به مسائل جدی در تخصیص منابع و هماهنگی اقتصادی شود.

۱-کالایی که کنترل آن سخت بوده و تولید هزینه های جانبی می کند.

دانش یک کالای غیر دور انحصاری است به عبارت دیگر به سختی می توان آن را به صورت خصوصی کنترل کرد. دانش یک کالای سیال و قابل حمل است. یک شرکت به سختی می تواند دانش را نسبت به دستگاه ها و ماشین خود کنترل کند تا بتواند فرصت هایی را برای نشت و سر ریز ایجاد کند. اطلاعات و دانش به طور پیوسته از نهاد های تولید کننده خارج شده و می توانند به طور رایگان و آزاد توسط رقبا استفاده شوند که از نظر فنی جبران این افشای دانش سخت است. هزینه های جانبی دانش یا اطلاعات به صورت غیر نقدی در نظر گرفته می شود. به این معنی که دانش تولید شده توسط یک عامل می تواند برای عوامل دیگر بدون هر گونه چشم داشت سودمند باشد. آن ها متفاوت از هزینه های جانبی نقدی می باشند که مربوط به مواردی هستند که در آن مخترعان قادر به بازیابی ارزش کامل گرفته شده از نواوری از حیث هزینه های پایین کیفیت بهتر نمی باشند.

۲- دانش یک کالای بدون رقیب است

مفهوم عدم قابلیت انحصاری یک کالای اقتصادی، یک خصوصیت نسبتا عمومی است که بسیاری از اقتصاد دانان در شرایط مختلف با آن مواجه می شوند. برای مثال، یک باغدار، هزینه جانبه مثبتی برای همسایه خود یعنی زنبور دار که زنبور هایش دانه گرده را در باغ جمع اوری می کنند فراهم می کنند. یک موسیقی دان هزینه جانبی مثبت برای همسایه خود که موسیقی دوست دارد فراهم می کند. در همه این موارد، ویژگی عدم کنترل موجب می شود تا یک سری شرایطی ایجاد شود که در آن خدمات به طور تصادفی به گروه های ثالث داده می شود بدون این که هر گونه جبران مالی وجود داشته باشد. با این حال حقیقت این است که در موارد فوق، هزینه جانبی محدود می باشد زیرا منابع مربوطه یا تمام شدنی هستند و یا به سختی قابل دسترس می باشند. زنبور دار می تواند دهه ها کندو را برای بهره مند شدن از باغ قرار دهد با این حال اگر او هزاران کندو را قرار دهد، بسیاری از زنبور ها به آن دسترسی پیدا نمی کنند. موسیقی دوست به خودی خود می تواند از موزیک همسایه بهره مند شود ولی هزاران نفر دوست دارند تا چیزی را گوش ندهند.دانش از شرایطی که در آن هزینه های جانبی مثبت محدود می باشند متفاوت است. دانش به عنوان منبع را می توان دارای خصوصیت تجدید پذیری است. چرا؟ چون بر خلاف زنبور ها در باغ، عوامل اقتصادی، کاربران غیر رقیب یک منبع نمی باشند. استفاده از دانش موجود با عوامل اضافی اشاره به تولید یک رونوشت اضافی از دانش ندارد.

۳- دانش یک کالای تجمعی است

در زمینه علوم و فناوری، دانش تجمعی و پیشرونده است. دانش موجود، عامل اصلی در تولید دانش و ایده های جدید است. این بدین معنی است که هزینه های جانبی نه تنها موجب افزایش خوشی و لذت مصرف کننده می شود بلکه موجب انباشت دانش و پیشرفت های جمعی می شود و از این روی امکان ایستادن بر روی شانه های غول وجود دارد. به عبارت دیگر، آن چه که منتشر می شود و می توان به تعداد زیاد و بی نهایت استفاده کرد، تنها کالای مصرف کننده نیست بلکه یک کالای سرمایه گذاری است که موجب تولید کالاهای جدیدی می شود که چندین بار قابل استفاده می باشند.

dr sara javanbakht

PhD in Government Management* *University professor* Employed in the Ministry of Health - University of Medical Sciences

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا